ILSU KAYA

II ROK, II STOPIEŃ
ART EDUCATION AND CURATORIAL STUDIES
STUDY IN ENGLISH

LISTONOSZKA Z TURCJI

Wyobraź sobie miejsce, w którym dwie różne kultury żyją harmonijnie w odległych częściach chaotycznego Stambułu. Ta opowieść ma długą historię. Pierwsi osadnicy nazwali tę pustą ziemię „Adampol” – „pole Adama”, od imienia Adama Czartoryskiego, założyciela (1842). Później Turcy przemianowali osadę na „Polenezköy”, co znaczy „polską wieś”. Pojechałam do Polenezköy, jako Turczynka mieszkającego w Polsce. Tuż przed podróżą odwiedziłam antykwariat i znalazłem puste pocztówki przedstawiające stare zdjęcia Polski. Bez namysłu zabrałem je ze sobą w tę podróż. W polskiej wiosce, siedziałam przy stole z ludźmi rozmawiającymi w połowie po polsku i po turecku. Zaoferowali mi Karpatkę i turecką herbatę. Podróżując w przeszłość z ich opowieściami, wręczyłam im puste pocztówki, które pozwoliły nam razem podróżować w czasie. Słowa, które napisali na odwrocie, przeniosły pocztówki do innego wymiaru.

POSTWOMAN FROM TURKEY

Imagine a place where two different cultures living together in harmony in the far-away parts of chaotic İstanbul. Its history goes back a long way. The first settlers came to this empty land and named it “Adampol”, which comes from “Adam’s field”. The name comes from its founder. Later on, it was renamed by Turks to “Polenezköy”, which means “PolishVillage”. I went there as the other side, a Turk living in Poland. Just before my trip there, I was wandering in an antiquary and found empty postcards showing old pictures of Poland. Without a second thought, I took them with me on this journey. When I arrived there, I suddenly found myself sitting with these people talking half-Polish and Turkish. They offered me a Karpatka along with Turkish çay. I made a journey toward the past with their stories and gave them those empty postcards which allowed us to be time travelers together. The words they wrote, transferred the postcards into another dimension.